Onder Laren en Eemnes ligt ons glasvezel.
Elk camerabeeld van de gemeentelijke bewaking in deze twee dorpen reist door kabels die onze eigen mensen hebben ingegraven, geblazen en gelast. Niemand ziet dat werk — en juist daarom schrijven we het hier een keer op. Want wie de laag ónder de camera’s beheerst, hoeft bij niemand aan te kloppen.
- In opdracht van de gemeenten Laren en Eemnes
- Grondwerk, lassen en meten in eigen beheer
- De basis onder hun camerabewaking
- Opdrachtgevers
- Gemeenten Laren en Eemnes
- Soort werk
- Aanleg glasvezelnetwerk voor camerabewaking
- Onderdelen
- Sleuven, mantelbuizen, lasdozen, technische kasten
elk beeld doorheen
Waarom een dorp niet aan een gewone kabel kan.
Een koperen netwerkkabel — het type dat ook bij u thuis in de meterkast uitkomt — doet het prima tot zo’n honderd meter. Daarna zakt het signaal in en houdt het gewoon op. Voor één woning is dat zelden een probleem. Voor cameralocaties die verspreid staan over een heel dorp is het een muur waar je keihard tegenaan loopt.
Glasvezel kent die grens niet. Licht door een haardun draadje van glas overbrugt kilometers zonder één procent kwaliteit te verliezen, trekt zich niets aan van onweer of van stroomkabels die ernaast liggen, en heeft zoveel capaciteit over dat er later moeiteloos locaties bij kunnen zonder opnieuw te graven.
Er is nog een reden, en die is minder technisch: wie op andermans verbinding leunt, is van die ander afhankelijk. Valt daar iets uit, dan kun je alleen wachten. Een eigen vezel in eigen beheer betekent: zelf weten waar hij ligt, zelf kunnen meten waar het misgaat, en zelf kunnen repareren — vandaag nog.
Voor toezicht waar politie en handhaving op rekenen is dat geen luxe. Dat is de eis waar dit hele project uit voortkwam.
Het graafvak, uitgelegd in vier woorden.
Vier begrippen uit dit project die u nergens op een offerte uitgelegd krijgt — hier wel.
De sleuf
Een smalle geul op veilige diepte, uitgezet langs een geplande route — om bomen, wortels en alles wat er al in de grond ligt heen. Graven is vooral wéten waar je niet moet graven.
De mantelbuis
De vezel gaat nooit bloot de grond in. Eerst ligt er een stevige buis; daar wordt de glasvezel later met perslucht doorheen geblazen. Moet er ooit een kabel bij of vervangen worden, dan hoeft de grond niet meer open.
De lasdoos
Glasvezels verbind je niet met een stekkertje maar door glas aan glas te lassen, op de honderdste millimeter. Die lassen liggen beschermd in lasdozen — de knooppunten van het netwerk, netjes gedocumenteerd.
De technische kast
Waar de vezel bovenkomt, staat een kast met de apparatuur die licht omzet in netwerk: voeding, switches, aansluitingen. Afsluitbaar en bestand tegen weer, vocht en temperatuur — jaar in, jaar uit.
En als alles ligt, wordt er gemeten. Elke verbinding wordt doorgemeten en vastgelegd vóór er ook maar één camera op wordt aangesloten — dezelfde gewoonte die u bij ons terugziet als we een kabel onder uw oprit door leggen.
Geen onderaannemer te bekennen.
Bij de meeste installateurs stopt het werk waar de schep begint. Bij ons begint het daar pas.
Grondwerk is bij ons een eigen discipline, naast de monteurs, de IT’ers en de werkplaats. Voor dit project betekende dat: één ploeg die de route uitzet, graaft, blaast, last, meet én aansluit. Geen wachtlijst van een graafbedrijf, geen drie partijen die naar elkaar wijzen als er iets tegenvalt, geen planning die stilvalt omdat een ander zijn deel niet af heeft.
Dat merkt een gemeente in de doorlooptijd. En het blijft renderen ná de oplevering: wie het netwerk zelf heeft gebouwd en gedocumenteerd, vindt een storing terug bij de juiste lasdoos in plaats van te gokken — en heeft hem verholpen terwijl een ander nog offertes aan het opvragen is.
“Omdat wij de hoogste kwaliteit willen leveren, willen we er ook zelf verantwoordelijk voor zijn. Dus doen we het zelf — tot en met de schep.”— Marc Herdes, oprichter
- Eén aanspreekpunt voor camera én kabel — ook jaren later nog.
- Eigen documentatie: elke buis, las en kast staat op tekening.
- Eigen materieel en eigen mensen, dus geen planning van derden.
Dezelfde schep past ook in uw tuin.
Grote percelen in deze streek hebben precies hetzelfde probleem als die twee dorpen — alleen kleiner. De poort staat tachtig meter van het huis. Het gastenverblijf ligt achter de bomen. De garage met de auto’s zit aan de rand van het perceel. Overal moet beeld, stroom en internet naartoe, en overal is de afstand nét te groot of de wifi nét te zwak.
Daarvoor graven wij bij woningen dezelfde sleuven, leggen we dezelfde mantelbuizen en werken we net zo onzichtbaar af — bestrating terug in het oude patroon, gazon dicht, klaar. Waar koper volstaat gebruiken we koper, waar de afstand te groot is gaat er vezel in. U ziet er niets meer van; u merkt alleen dat álles het doet, tot in de verste hoek.
Zo pakt dat uit op een woonperceel: de oprit met poort en kentekenherkenning, wifi tot achter in de tuin, of het complete verhaal op de villapagina voor grote percelen.
Vragen over glasvezel en graafwerk.
Waarom glasvezel, en niet gewone netwerkkabel?
Een koperen netwerkkabel komt betrouwbaar tot ongeveer honderd meter — daarna wordt het signaal onbruikbaar. Cameralocaties die door een heel dorp verspreid staan, liggen daar ver overheen. Glasvezel overbrugt kilometers zonder kwaliteitsverlies, is ongevoelig voor blikseminslag en storing van andere kabels, en heeft capaciteit over voor alles wat er later nog bij komt.
Graven jullie zelf, of huren jullie daar een aannemer voor in?
We doen het zelf. Grondwerk is bij ons een eigen discipline, met eigen mensen en eigen materieel — van het openleggen van de bestrating tot het lassen van de vezels en het terugleggen van de laatste klinker. Daardoor hoeven we op niemand te wachten en is er bij een storing of uitbreiding maar één telefoontje nodig.
Kunnen jullie ook glasvezel op mijn eigen terrein aanleggen?
Ja. Op grote percelen is dat vaak de nette oplossing: van de meterkast naar een poort, een garage of een gastenverblijf dat te ver weg ligt voor een gewone kabel. We graven de sleuf, leggen een mantelbuis en werken alles onzichtbaar af — de tuin ligt er daarna weer bij zoals ervoor.
Hoe lang ligt een tuin of oprit open bij zo’n klus?
Kort. Bij een woning praat u over dagdelen, niet over weken: sleuf open, buis erin, kabel erdoor, dicht en afwerken. Bestrating nemen we op en leggen we in hetzelfde patroon terug, en een gazon herstelt binnen een paar weken vanzelf. U hoort vooraf precies waar we langskomen en wanneer.
Dit was de derde case; de andere twee staan hier: de openbare ruimte van Eemnes en de Blaricumse kermis. Of ga terug naar het volledige projectenoverzicht.
Te ver voor de wifi? Niet voor de schep.
Een poort, een schuur of een gastenverblijf buiten bereik: we komen kijken, tekenen de route en noemen één vaste prijs.
Ma t/m vr 08:30–17:00 · u spreekt een adviseur, geen keuzemenu
